14 Ekim 2014 Salı

Beyaz bir sayfaydık.

Beyaz bir sayfaydık.
Yazdılar.
Yazdılar.
Sonra aklımız erdi.
Biz yazmaya başladık.
Hatta o kadar erdi ki
Başkasının yazmasına izin vermedik.
Güya!!
Bir gün ne görelim…!
Yazdıklarımız uçup gitmiş.
Bize görünmez olmuş.
Anladık ki sayfanın sonuna gelmişiz.
Tek gördüğümüz beyaz bir sayfa.

İyi de zaten beyaz bir sayfa değil miydik?

                                                               Ömer TAMDOĞAN


Hata: Yaşamda Kalmanın Zorunlu Bedeli “Yaşam, mutlak doğruluk üzerine değil; yönetilebilir hata kapasitesi üzerine kuruludur.” İnsan çoğu za...